ذكر وقايع سال پانصد و چهاردهم از رحلت در ماه ربيع الاوّل اين سال سلطان سنجر سمرقند را از دست پدرزنش ، محمّد خان ، گرفت و او را پيش دخترش ، كه حرم سلطان سنجر بود ، محبوس گردانيد . باعث بر اين واقعه ، آن بود كه نوبت اوّل ، كه سلطان سنجر سمرقند را گرفته بود ، ارسلان خان محمّد بن سليمان بن بقراخان « 1 » داود را به ايالت آن ولايت سرافراز كرده ، اتفاقا در اوايل حكومت ، ارسلان خان محمّد ، به مرض فالج مبتلا شد ، بنابراين كس نزد سلطان سنجر فرستاد و التماس آن نمود كه ايالت آن ولايت را به پسرش ، نصير خان « 2 » ، متعلّق دارد . سلطان سنجر قبول اين معنى فرمود و منشور ايالت ولايت سمرقند به نام نصير خان بن ارسلان خان فرستاد . اين نصير خان در شجاعت و مردانگى بىنظير روزگار خود بود . و در آن وقت ، در سمرقند فقيه علوى بود ، كه شأن و عظمت و كار او به جايى رسيده بود كه هيچ مهم در آن ديار بىمشورت او فيصل نمىيافت و حكم او بر جميع اتالى آن ديار جارى و نافذ بود . بنابراين ، ميانهء او و نصير خان كدورتى به هم رسيد و اين علوى از ترس آنكه مبادا نصير خان پيش‌دستى نموده قصد او نمايد با رئيس شهر سمرقند اتفاق نموده شبى بر سر نصير خان ريخته او را به قتل رسانيد . در اين وقت پدر نصير خان ، محمّد خان ، در شهر حاضر نبود . چون خبر قتل نصير خان را شنيد بسيار متأثر شد و چاره غير از اين نديد كه پسر ديگر خود ، محمود خان ، را كه در تركستان مىبود ، طلب داشته انتقام نصير خان را از علوى بستاند . بنابراين كس به طلب محمود خان فرستاد . و قبل از آمدن محمود خان ، محمّد خان با خود انديشه نمود كه مبادا اين پسر نيز

--> ( 1 ) . الكامل : بغراخان . ( 2 ) . الكامل : نصر خان .